De volkstuin: plantenbak maken

Voorlopig zitten we op het einde van tuinseizoen. Er is niet zoveel werk meer in de tuin, maar we kunnen onze tijd nuttig spenderen – met het voorjaar in gedachten - een plantenbak maken. Die plantenbak is hier gemaakt op een heel eenvoudige manier. Ik zal u nu eens in detail gaan uitleggen hoe dat in elkaar zit. Wat hebben we nodig voor onze plantenbak? Uiteraard hout. Er zijn plankjes van zes op twee centimeter. Een bodemplaat in betonplex omdat dat goed tegen de vochtigheid kan. Metalen hoekjes om de plankjes aan elkaar te bevestigen en uiteraard de schroeven. Bandijzer om de hele constructie aan elkaar te verbinden. En omdat zo'n plantenbak vrij zwaar is, hebben we ook nog wieltjes om die onderaan te bevestigen. We hebben plankjes nodig. Die moeten we eerst op maat verzagen. Dus tachtig in de lengte en veertig in de breedte. Dus we tekenen af op tachtig. En dan de korte stukjes. Dat is dan veertig. En we tekenen dan mooi af. Voilà. Dus nu gaan we onze plankjes op maat zagen. Oké, twee streepjes. Onze houten plankjes zijn verzaagd. Goed, dus. We hebben nu onze plankjes al gelegd in het juiste verband en de bodemplaat moet verzaagd worden op de buiten, de buitendiameter, van onze kader. Dus dat is tweeënveertig en een half. Op tweeëntachtig en een half. Vermits onze betonplexplaat zwart is en onze stift ook zwart is, zouden we het niet kunnen zien. Daarvoor hebben we nu de witte stift om die hoekjes te markeren. Nu gaan we onze plankjes even verwijderen. En we gaan de lijnen aftekenen met tape, zodanig dat we een goede rechte richting hebben om te zagen. Voilà. En nu kunnen we zagen. Goed. Voilà. Kijk, normaal gezien, als dat precisiewerk moet zijn, dan moeten we een regel gebruiken. Dit is een plantenbak. Het steekt nu niet echt op de millimeter, dus we gaan dat op het zicht doen. Onze plakband is de richting die we moeten volgen. Zo, dat is geregeld. Nu kunnen we de tape verwijderen. Die heeft geen enkel nut meer. Onze plankjes zijn nu gezaagd, maar we gaan de scherpe kantjes daar een klein beetje van af doen met schuurpapier. Dat oogt toch mooier. Goed dus. Vooraleer dat we gaan beginnen monteren, gaan we ons hout bewerken, beschermen. Nu een klein woordje uitleg over de soort hout. Wij kunnen hard hardhout tropisch hardhout gebruiken, maar dat is niet ecologisch. We kunnen inlandse hardhout soorten gebruiken zoals Oregon of we kunnen ook de goedkopere soorten vuren gebruiken. Nu, om die te beschermen tegen de houtworm en tegen schimmels gaan we daar een een coating op leggen. Dus een laagje, een product om die te beschermen. Achteraf kunnen we de buitenkant ook nog behandelen met een beits om bestand te zijn tegen de wereldmachten. En wat betreft de giftigheid van de producten is er eigenlijk ook geen probleem, want we gaan de binnenkant van de bak bekleden met gronddoek. Dat gronddoek vormt een barrière tussen de tuinaarde en het hout, zodanig dus dat er geen giftige stoffen in de tuingrond terecht kunnen komen. Het volgende dat we gaan doen is eigenlijk onze kaders maken. Dus we gaan de plantenbak opbouwen in lagen. En daarvoor gaan we dus die plankjes verbinden met van die metalen hoekjes. Dus eigenlijk gaan we nu op voorhand de metalen hoekjes al bevestigen op de planken om ze nadien te assembleren. Hoe doen we dat? Dus we nemen hier de dikte van een plank. Voilà. En hier komt ons hoekje. We gaan dat een klein beetje aftekenen eigenlijk. Twee vijzen is voldoende. Het is belangrijk dat we onze vijzen, dat die niet langer zijn als de dikte van de plank. Anders komen ze langs de andere kant uit en dat is niet de bedoeling. Dat is perfect. En zo gaan we alle plankjes van een hoekje voorzien. Zowel de korte als de lange. Voilà. Dus we hebben nu overal op elke plank een haakje, een hoekje gemaakt. Uhm, de dikte van een plank dus. Dat is eigenlijk het routinewerk dat we doen. En nu kunnen we beginnen met de montage. Dus we nemen plank één. Een klein plankje hier. En dan kunnen we eigenlijk al direct bevestigen. Dus als we dat nu zo gaan plaatsen. Dan kunnen we dus terug in de lange. Dus die komt dan hier. Voilà. Dus. Kader één is klaar. Dus zo gaan we ze allemaal maken. En die gaan we dan op elkaar stapelen en verbinden met bandijzer. Dus we uh die zetten we eventjes opzij en we beginnen aan onze volgende. We zijn nu klaar met onze kaders te prefabriceren. Maar nu moeten ze nog geassembleerd worden. Nu we gaan werken in verband. Dat wil dus zeggen niet zo. Want kijk, hier zitten we gelijk. Dus we draaien 180 graden en dan hebben we onze band. Zie je: dus is dat is het molenaarsverband. Dus de reden waarom dat we molenaarsverband gebruiken is om de stevigheid van onze bak te bevorderen. Dus nu gaan we verder met de volgende laag. Voilà. Het voordeel dat we hebben om te werken met losse elementen, dat is als er later een deel begint te rotten – meestal is dat onderaan – dan kunnen we onze bak gewoon terug demonteren en kunnen we de slechte elementen vervangen door nieuwe. Dus we hoeven niet alles in de vuilbak te gooien. Alleen maar wat defect is, gaan we vervangen. Dat is het grote voordeel, plus ook het gemak van assemblage. Je ziet iedereen kan dat met met die hoekjes en het is alleen maar een beetje voorbereidend werk. Alle plankjes mooi op maat zagen en we zijn vertrokken. Nu gaan we zorgen dat die dat die kaders stevig aan mekaar verankerd worden. En dat gaan we doen met bandijzer. Dus we kijken zo diagonaal en we hebben hier zesenzeventig dus we gaan een reep van zesenzeventig. Nu gaan we elk elementje verankeren met een schroefje. Zodanig dat die niet meer kunnen bewegen. Waarom hebben we nu die die band ijzers diagonaal geplaatst? Ik heb vroeger de fout gemaakt door ze recht te plaatsen. En wat gebeurt er dan als die bak gemonteerd is? Dan krijgt ge torsie tussen de verschillende lagen, dus die gaan in feite eigenlijk dus horizontaal een beetje torsen. En dat is natuurlijk niet wat we beogen. Als je diagonaal die bandjes plaatst, dan hebt je dat probleem niet. Dus eigenlijk een heel simpele oplossing, maar dat is ook weer proefondervindelijk. Dus tot schade en schande zelf moeten ondervinden. En nu zorgen we ervoor door die kruislings te verbinden dat dat probleem opgelost is. Nu kunnen we eventueel deze los vijzen. En die twee samen verbinden. Dat kruislings verbinden is niet nodig voor alle kanten. Dus ga ik eerst de zijkant onder handen pakken. Dan gaan we één diagonale maken. Wel zorgen dat de elementen schoon tegen elkaar aan leunen. Voilà, we zijn nu klaar. En nu gaan we de bodemplaat bevestigen. Dus eerst en vooral zetten we onze bak even opzij. We leggen de bodemplaat op tafel. En we hebben die bodemplaat eigenlijk gezaagd op de buitenmaten van onze bak, zodanig dat de bak rust op de bodemplaat. Voilà, zo. Voor de bevestiging van de bodemplaat op onze bak hebben we iets grotere hoeken omwille van de stevigheid, omdat hier ook al het gewicht op komt. Dus we gaan eigenlijk met de planken die hoeken bevestigen zodanig dat die bodemplaat mooi geïntegreerd is in onze bak. Oké. Voilà, we draaien onze bak om. We gaan nu gebruik maken – we gaan een dikte creëren voor onze wielen. Eigenlijk mag dat op de rand. Dat is geen enkel probleem. Zo, en dan gaan we die blokken eerst bevestigen met langere vijzen. Goed. Dus voor onze wielen hebben we twee soorten matrassen en zonder hem. Uiteraard gaan we de ramen aan de voorkant van de bak doen en die zonder achteraan dus zo. Omdat die gaten van die wielen nogal groot zijn, gaan we daarom dadelijk ertussen steken. Dat geeft ook weer extra steun. Onze bak is mobiel. Dus de volgende taak is gronddoek erin leggen. En dus we gaan eerst in de lengte bekleden en dan in de breedte zodanig dat die twee elkaar overlappen. Vroeger nam ik een groot doek en ik plooide dat om dat zo'n beetje de juiste kant uit te krijgen. Maar dat is niet zo simpel. Door te werken met twee repen heb je het voordeel dat je onderaan een dubbele bodembedekking hebt. En je zou kunnen zeggen ja, maar wat doe je dan met de afwatering? Wel normaal gezien hier zou kunnen de bodemplaat een aantal gaten boren, maar in principe is dat niet nodig omdat er voldoende openingen zitten tussen de dus kieren tussen het hout waarlangs het water kan weg sijpelen. Onze bak is klaar. De grond ligt erin. Het enige dat we nog moeten doen is een beits laag erop leggen om het hout te beschermen tegen de weersomstandigheden. Voilà, onze bak is klaar. Het enige dat we nog moeten doen, is hem opvullen. Meestal leg ik eerst een laag hydrokorrels en daarbovenop de tuinaarde en zo kunnen we terug beginnen met te genieten van een mooi gevulde plantenbak.