De volkstuin: postzegeltuinieren

Georges zijn zaailingen hebben al wat kunnen afharden en mogen uitgezet worden in de moestuin. Deze keer toont hij het nut van afgebakende percelen om te werken met wisselteelt, en start met te maken van zo’n bak. GSC Goed, wat hebben we nodig om zo’n kader te maken? Vier planken, een hoekijzer, schroeven en een schroevendraaier of schroefboormachine. GSC We gaan hier één hoekprofiel bevestigen. Gewoon afgelijnd met de rand van de plank. GSC Voila. GSC Wat zijn de voordelen van percelen af te boorden? Dat is dat je een mooi omlijnde zone hebt. En dat je een teeltafwisseling kan toepassen Dat wil zeggen; de planten die stikstofminnend zijn, alle groene planten – sla, selder, kolen … die hebben veel stikstof nodig. Dat perceel gaan we dus bemesten. Het jaar dat daarop volgt schuift alles op. En in dat perceel gaan dan de wortelgewassen komen zoals ajuin, wortelen, sjalot. En het derde luik zijn de vlinderbloemigen; erwten en bonen. Die gaan dan op het derde jaar op dat perceel komen want die hebben het minste voedsel nodig. Eigenlijk gaan we maar één perceel per jaar bemesten. De bodem is ook belangrijk. Afhankelijk van de samenstelling: zijnde zandgrond of leemgrond, of kleigronden … uh … zijn de toevoegingen anders. De soorten gewas dat je kan kweken – asperges bijvoorbeeld – zijn niet geschikt om op zware grond te telen. Dat is dus ook allemaal belangrijk. GSC Nu hebben we onze afgelijnde percelen. We kunnen die nu eerst gaan bewerken. Bij voorkeur met de spitvork. We gaan bemesting toepassen. We hebben controle op wat we doen en wat we daar insteken. Bovendien kunnen we de hoogte van de bak veranderen om minder belastend te zijn voor de rug. Sommige mensen hebben liever een verhoogde tuin, dat kan je perfect met een houten bak. GSC Nu gaan we ons kader een klein beetje vergrendelen door aan de vier kanten een ijzer te plaatsen. … We kunnen dat nog een klein beetje draaien. GSC Goed. Perceel één heeft voeding nodig dus daar gaan we nu stalmest op strooien. Je ziet het: goed verteerde paardenmest. Het is wel belangrijk dat hij goed verteerd is want verse stalmest is niet zo geschikt om te tuinieren. Dit zal nu onmiddellijk door het bodemleven worden opgenomen. De pieren, de wormen, die euh … eten dat op. Graven hun tunnels naar beneden – geven de voedingsstoffen af en komen weer naar boven, dat zijn de diepgravers. En die zorgen ervoor dat onze stalmest verdeeld wordt. Maar eerst en vooral gaan we het zelf met de raak nog even open spreiden en dan met de woelvork lichtjes inwerken. GSC Kijk we gaan dat nu mooi verdelen. Dat hoeft nu niet … die grond is vorig jaar al bewerkt geweest. Dus die heeft niet zo heel veel nodig. Maar nu … eigenlijk is dat de voeding waar we drie jaar verder mee moeten, hé. Normaal gezien bij wisselteelt hebben we vier percelen, zijnde het eerste voor de groene gewassen, het tweede voor de wortelgewassen en het derde voor de vlinderbloemigen en dan nog een perceeltje voor de aardappelen. Als je geen aardappelen teelt, dan kunnen drie teelten volstaan. Bij sommigen is er nog een opsplitsing want in feite – waarom doen we een teeltafwisseling? Om te vermijden dat bepaalde bodeminsecten domineren. Als je elk jaar aardappelen zou zetten op hetzelfde perceel, dan krijg je cysteaaltjes, dan krijg je aaltjes en schadelijke insecten om … elke plant heeft specifieke voedingsbehoefte. En door teeltafwisseling te doen, ga je ervoor zorgen dat elke plant, elk type plant de nodige voedingstoffen kan terugvinden. GSC Dus we gaan nu de grond bewerken. De spade is bij mij allang in de vergeethoek. Ik gebruik de grelinette of de woelvork. Je kan dus ook een spitvork gebruiken. Daarmee ga je de grond los maken en niet omkeren. Als je met de spade de grond omkeert, dan ga je de bodemstructuur storen. De aerobe bacteriën die bovenaan zitten worden dan onderaan gelegd door de grond om te keren en dat is niet goed. Voorwaarde is natuurlijk wel dat je de grond zoveel mogelijk onkruidvrij maakt. Op een dichtbegroeide grond kan je niet met een woelvork terecht. Dan moet je eerst dat onkruid wieden. Dan pas kan je met de woelvork aan de slag. Een ander voordeel is: veel minder belastend voor de rug, helemaal niet belastend voor de rug omdat je eigenlijk met je lichaamsgewicht de pinnen in de grond duwt en dan de hefboom gebruikt en dan zie je dat de grond mooi los komt. Voila, die is helemaal … en ook de mest kruipt daar helemaal tussen, de pieren doen de rest. Je ziet: dat is dertig centimeter diep, hé. Met de spade ga je ook niet dieper. Dit is voor mij een onmisbaar stuk tuingereedschap. GSC Je ziet dus nu al in de grond dat er heel wat bodemleven is, hé. Dat is – kijk – je moet hier niet ver zoeken. Eén … twee … drie, kijk we hebben er hier al drie, drie aardwormen. Die gaan ervoor zorgen dat al dat voedsel, al die stalmest opgegeten wordt en terecht waar de plantjes er nut aan hebben. GSC We gaan hier nog niet met de raak onmiddellijk fijn leggen omdat de lucht, de zuurstof de kans heeft om die bodem te voeden met zuurstof. Voor de zuurstofminnende bacteriën. GSC Voila. In dit perceel hebben we geen meststof toegepast omdat hier nog voldoende voedsel in past van het jaar daarvoor. Hier gaan we straks ajuinen planten. GSC Eigenlijk hebben we nu al voldoende. Een beetje gelijk leggen. De kluiten een klein beetje vermorzelen. GSC [De grond] is hier helemaal niet verdicht want we hebben toch wel een natte winter gehad. Te vroeg beginnen is niet goed. Geef eerst de grond de kans om voldoende te drogen. En vooral op te warmen. GSC Ons bedje is klaar. Iedereen kent eierdozen. Die zijn gemaakt van papier-maché, dat is pure cellulose. En die gaan we nu gebruiken om onze kleine ajuinen te planten. En wat is daar het voordeel van? Eerst en vooral is de locatie al ‘afgetekend’ [~bepaald] maar bovendien gaat die cellulose water opnemen en gaat met tijd wel ontbinden maar geeft ook vocht af aan de ajuinen. Ajuinen wortelen niet diep. Die hebben voldoende vocht nodig om te kunnen ontwikkelen. En dit is een buffer voor vocht. En bovendien is het mooi afgelijnd. Dat is iets dat je er als cadeau bij krijgt. Nu gaan we die eierdozen in de grond verwerken. GSC Voila. GSC Nu. De sjalotten gaan we niet in die bakjes steken. Die zijn al wat te groot maar onze rode uitjes … en met het puntje naar boven, hé, want je kan er mee lachen maar sommige tuiniers steken ze met hun puntje naar beneden. Nu, die gaat ook groeien hoor maar de bedoeling is wel dat ze met hun worteltje naar beneden zitten hé. GSC Ik ga nu nog een beetje aarde erin doen [met vermoeide stem]. GSC Dat karton, at papier-maché, dat is pure cellulose, dat gaat ontbinden en gaat wat voedsel geven maar dat is de bedoeling niet. De bedoeling is gewoon dat we een soort sponsje hebben. GSC Kijk en ajuin mag ook niet te diep zitten. Op die manier weet je dat ze op de juiste diepte zitten. Haha (lacht), voila. GSC Kijk, en als ‘dessert’ heb je nog de markering waar we ze [= de eierdozen] gezet hebben. Dan moet je niet meer gaan zoeken. We zien aan de topjes die uitsteken. GSC Kijk zie, qua bemesting hebben ajuinen niet veel nodig. Maar alle wortelgewassen: ajuin, sjalot, wortelen, aardappelen houden van kalium. En patentkali is nog een natuurlijk product dus we strooien daar een beetje op, meer moet dat niet zijn. En onze ajuintjes hebben alle voedsel om groot te worden! GSC Voila kijk, we hebben nu onze eerste handeling uitgevoerd in de tuin, in het nieuwe jaar. Er volgt nog genoeg dus, uh, kijk verder, er volgen nog heel veel mooie tips en we zien elkaar bij de volgende!